พฤติกรรมการรับฟังและความต้องการรายการวิทยุเพื่อการศึกษาของ นักศึกษามหาวิทยาลัยรามคำแหง

การศึกษาวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมการรับฟังและความต้องการรายการวิทยุเพื่อการศึกษาของนักศึกษามหาวิทยาลัยรามคำแหง การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ โดยใช้แบบสอบถามเพื่อสำรวจพฤติกรรมและความต้องการของกลุ่มตัวอย่างที่เป็นนักศึกษาปริญญาตรีใน ส่วนกลาง (กรุงเทพมหานคร) ปีการศึกษา 2552 จำนวน 427 คน โดยการสุ่มตัวอย่างแบบหลาย ขั้นตอน และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณนา ได้แก่ การแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และ ส่วนเบียงเบนมาตรฐาน และสถิติอนุมานได้แก่ การทดสอบค่าที (-test) การวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว (One-way ANOVA) และเมื่อพบความแตกต่างระหว่างกลุ่มจึงเปรียบเทียบรายคู่ โดยวิธีการของเชฟเฟ่ (Scheffe) และสถิติสหสัมพันธ์ของเพียร์สัน (Pearson's Correlation)ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่ไม่รู้จักรายการวิทยุเพื่อการศึกษาของมหาวิทยาลัยรามคำแหง ถ้ารู้จักจะรับฟังทุกรายการ หรือเลือกฟังรายการเทปกำบรรยายกระบวนวิชาบังกับของคณะต่าง ๆ เพราะต้องการรู้และเข้าใจบทเรียนมากขึ้น กลุ่มตัวอย่างมักจะฟังรายการวิทยุที่บ้านและ ช่วงเวลาที่คิดว่าจะมีโอกาสฟังได้มากที่สุด คือ 18.01-21.00 น. โดยกิจกรรมที่ทำพร้อมกับการรับฟังรายการวิทยุ คือ อ่านหนังสือ และทำการบ้าน ส่วนการติดตามฟังรายการวิทยุเพื่อการศึกษาของมหาวิทยาลัยนั้นไม่ต่อเนื่อง เป็นลักษณะนานๆ ครั้ง
ค้านองค์ประกอบรายการประเภทความรู้วิชาการโดยรวมทุกด้าน นักศึกษาส่วนใหญ่มีความต้องการระดับปานกลาง มีความต้องการมากในกรณีการสรุปประเด็นเนื้อหาชัดเจนและสอดกล้องกับตำราเรียนในกระบวนวิชานั้นๆ ส่วนรายการประเภทบันเทิงและความรู้ทั่วไปนั้นกลุ่มตัวอย่างมีความต้องการโดยรวมอยู่ในระดับมาก ซึ่ง ประเด็นที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดเป็นเรื่องของความน่าเชื่อถือและความทันสมัยของข้อมูลและเนื้อหาของรายการ รองลงมา คือ รูปแบบรายการ น่าสนใจและเหมาะสมกับเนื้อหาสาระ สำหรับรายการประเภทข่าวสาร ความต้องการโดยรวมอยู่ในระดับมาก ประเด็นที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ต้องการให้เนื้อหามีประโยชน์ต่อผู้ฟัง น่าเชื่อถือและทันสมัย